Kültür Edebiyat
Kurşun Rengi Akşamlar
Bir haber yolla Gecemin yazgısı değişsin Ucunda kaderim tutuştu Hasretinin Gözbebeklerime oturdu Kurşun rengi akşamlar
Geç Git
Kıyarlar sana Gecenin çıldırtan çığlıklarına Sıkı tutun Hizaya getir duruşunu Hekimlerin Metal bir akışla ak git İniltisine hastaların Tebessümün öyle kalsın Hayat dolu ve sonsuz
Eriyor
Yüzünde sararan kanlıca gibi Şiirimde gümüş gökler Eriyor Bakma bana öyle yanamıyorum Halbuki geçtiğin yollar Eriyor Güneş hiç batmadı kaldı
Son
Gidiyorum işte Size bir gözyaşı çığlığıyla Savrulan uygarlığımı Haykırıyorum Celladıma ait maskenin altından
Seyyit
Yüzleri bir afete dönük Ceylanlar gibi / benizleri Sapsarı Yüzünden gülücükleri Yolunmuş
Mehmet Ercan'ın Yeni Kitabı Dudak Payım
Radyo 7'de hafta içi her akşam saat 20.00'da mikrofon başına geçen ve uzun menzilli kısa cümlelerle insana dair her şeyin konuşulduğu programla sesini duyuran Mehmet Ercan, yeni kitabıyla kitapseverlerin karşısına çıktı.
Albümdeki Fotoğraf
Bir siyah beyaz İstanbul fotoğrafı vardı Düşüp yitti cebimden Hher kapıyı açan anahtarımken Solup kayboldu puslu albümdekiler Tualimde bir bulut aksanı
Alıştık, bittik mon ami
Bu gece ay bir tomar ışık düşürdü bağrıma. Gece susuz, sessiz ve Lacivert. Alıştık, bittik mon ami. Kökü su'dan çektik. Kuruttuk, alıştık, bitirdik.
Aralık Üşümeleri
İklimler sana bakardı suskun Yolun daralırken rüyalarıma Açılan kapılardan, kurulan merdivenlerden Kokuların gelirdi önce Sebeplerden de, seslerden de evvelce
Bilmek
Depreşti şakağımda pustu nar'ın tanrısı Boğuldu masivada felekleri boğarak Ben de haykırdım işte sesinin simyasıyla
Bugün Poyraz Günü...
Eser bakışların rüzgar misali Bir lodostan vurur bir karayelden Bugün poyraz günü derin işliyor Göğsüme kızıl kor alevi gibi İstanbul nakışlı bakışlarınla
Düş
Süzülünce Mehtap kor gözlerinden Düşer üzerime ıslak cemreler Gülüşlerin sızar gecelerime Göğsümde ellerin rüya besteler
Gideceksin Kalbim
Puslu aynalar ardında kaldın kalbim Çok zamandır unutkansın Hatırla Bağrından sökülen sendendir Ve okyanusları alevler azdırır bilmelisin Üstüne kuş tüyleri serpip Yanına gül kokuları verip Gideceksin Yakın Öncesi son söz Dudakların mühürlü …
İstanbul Beni Oku
Dalgın dalgın oturmuş bakıyorum yüzüne Göğüne denizine, martına boğazına Damarlarında müjde kaynayan aşk ateşi İstanbul, beni oku, beni yaz, beni konuş
Var Mı Beni İçinizde Tanıyan?
Tek Hece Aşk isimli şiirine bu soruylabaşlıyor Cemal Safi. “Var mı beni içinizde tanıyan?” Birçoğumuzun adını bildiği ama içeriğiyle ilgili ‘anlat' dendiğinde çok da bir şey anlatamayacağı Aşk ileilgili, aşkın ne olduğunu aşkın …
Aliya Bize Neler Öğretti
Aliya İzzet Begoviç, etrafı farklı inanç ve kültürlerle örülmüş bir coğrafyadan tertemiz ve arı duru nehirler gibi fışkıran özgün bir inanç ve eylem adamıdır.
Ne Olur
Bir şavkın dokunsa bin şafak atsa Bbir gözyaşın düşse bin grup batsa Bir parmağın değse bulutlar taşsa Çatlayan toprağımı sulasan n’olur
Saçlarında Çok Eylül
Zarafet kaçırdım zülfüne kondu Bir gül yaprağında hayalin dondu Bu hangi makamsa gönlüm hûn oldu O sevdalar saçan nağmelerinden
Yarasından Yar Damlayan Kalbime
Böyle değildin sen kalbim Manolya gülüşlerden mavi tonlar devşirir içirirdin bana Saz benizli Bal bakışlı acılardan ümit gülleri derer Sunardın gamlı ruhuma
SEVMİYORUM SİZİ...
Gözü kapalı, ''kutsallık addedilenler'', Ne yaparsa ''doğrudur, vardır bildiği'' denilenler, diyenler, Kişisel, grupsal ikballerini, her şeyin önünde görenler, Çocuklarını bile düşünmeyip gemileri yakanlar,
